ბლოგები და სტუდენტური ცხოვრება

შემოდგომის წვიმიანი ღამის საოცარი სურნელი ოთახს რაღაც იდუმალით ავსებს . პარადოქულად ჟღერს თუმცა სიმართლეა ამ ცელქი წვეთების გაუთავებელი ხმაური სულში ს

თსუუკვე რამდენიმე დღეა ჩემი ორგანიზმი ბედნიერების ჰორმონს გადაჭარბებულად გამოიმუშავებს. ახლადშეძენილი მეგობარი, თსუ-ს ერთ-ერთი წარჩინებული სტუდენტი, ე

მაღლივიათეულობით წლის წინ დაწყებული ისტორიის „ფაქტობრივი საცხოვრებელი“, რომელიც დღესაც ცოცხალია და ფეხზე ამაყად დგას. ბევრისთვის მხოლოდ სახელი დარჩენი

ღამის ორი საათი დაიწყო. ეს ესაა კიდევ ერთი პრეზენტაციის მომზადება დავასრულე და სანამ მომდევნო დავალების კეთებას შევუდგებოდე, გადავწყვიტე ორიოდე სიტყვა

მე და მაღლივი თავიდანვე ვიყავი დარწმუნებული, რომ მოვხვდებოდი მაღლივში, იმ წამიდან, რაც ეროვნული გამოცდებიდან გამოვედი. მაღლივი მაშინ არც კი მქონდა ნან

ჯერ არ ვიცი, რას დავწერ, მაგრამ უკვე მეცოდება ზოგადად თსუ-ელი ბიჭების იმიჯი, რადგან შეიძლება ზედმეტი მომივიდეს და ამ ხუმრობა ხუმრობაში ფეხქვეშ შემომეთ

ჩემი გულითადი სალამი თქვენ, უცნობო მკითხველო. ვფიქრობ საინტერესო თემა ავარჩიე – „ თსუ-ელი გოგონები“. რა გვსმენია მათზე, არსებობს თუ არა რაღაც სტერეოტი

ცხოვრებაზე ხელჩაქნეული ქუჩაში მივდიოდი და ვგრძნობდი სახლში არავინ მელოდებოდა. ხიდის მოაჯირთან შევჩერდი, თავის მოკვლა გადაწყვეტილი მქონდა. ხელები გავშა

ორშაბათს, როდესაც ახსენებენ ეს ყოველთვის რაღაცის დაწყებასთან ასოცირდება, სამსახურის, სკოლის, უნივერსიტეტის პირველი დღე, დიეტის, ვარჯიშის დაწყება და ა.

მგონი, ყველასთვის ნაცნობია შემდეგი ფრაზა: ცხოვრება "რაღაც მოვლენამდე და მის შემდგომ". ეს ისტორია სწორედაც, რომ ასე შეგვიძლია დავახასიათოთ. თუმცა, არ ი